Ik zat wat te snuffelen op de harde schijf van mijn laptop, toen ik nog oude verslagen tegenkwam van mijn buitenlandse piano trips. Ik vond het wel leuk om ze nog even hier te publiceren. Hieronder dan die van de maagdeneilanden. Heb de filmpjes die ik gemaakt het ook nog even op youtube gezet..
Een impressie van het eiland
Een optreden in pianobar The Rock op Virgin Gorda
Een kerstlied
Aangekomen op de Virgin Islands
Nou, ik ben eergister alweer aangekomen hier en vanavond mijn eerste avond gespeeld. Ik heb vanavond gespeeld met twee locals, die erg goed waren in reggae en r&b. Was een fijne start zo. Kon ik rustig een beetje kijken hoe de sfeer is.
Eigenlijk zou ik vanavond alleen spelen, alleen ik mis nog wat spullen waaronder een drumcomputer. Ergens tussen New York en San Juan is mijn koffer blijven hangen. Ik hoop dat ik hem ooit nog terug vind, want ook mijn videocamera zat erin.
Dus voorlopig ook nog geen foto's van dit mooie eiland hier. Ik heb op zicht wel goed uitzicht van uit mijn appartement hier. Ik kijk net als in Katwijk uit over de zee, maar kan nu ook het strand zelf zien. En ik moet zeggen de zee is hier wel ietsje mooier dan thuis.
Dus afgezien van een missende koffer gaat het hier best goed. En het is hier nu in de winter nog warmer dan het afgelopen zomer in nederland ooit is geweest..
Ben benieuwd hoe ironisch ik volgende maand I'm dreaming of a white Christmas ga zingen..
O ja, wat doe ik hier?
Voor iedereen die nog niet op de hoogte is. Ik ben de komende twee maanden aan het piano spelen op de Britse maagdeneilanden. Op google earth kun je zoeken op Virgin Gorda. Daar zit ik ergens aan de westkust tussen Mahoe Bay en Savannah Bay. Vlak boven het smalste stukje van het eiland.
6 avonden per week speel ik in Spanish Town in een restaurant/bar. Beginnen met jazz liedjes en daarna popmuziek. In februari en maart ga ik net zoiets doen, maar dan in Noorwegen. In april ben ik weer thuis. Wat ik daarna doe weet ik nog niet. Eerst maar eens zien hoe het hier allemaal gaat.
Ik heb in de afgelopen twee avonden spelen gemerkt dat ik nog een hoop repetoire uit moet breiden. Maar goed, dat had ik ook al een beetje verwacht.
Ik heb inmiddels wel een nieuwe drum machine gekregen. Zelfde als ik had, dus ik kan weer een stuk makkelijker spelen. En op internet heb ik gezien dat mijn koffer gevonden is en onderweg is naar hier. Dat zou tof zijn, want dan heb ik ook weer wat meer kleren. Ben al hier in de buurt wezen kijken in de winkels, maar ze hebben hier toch wat andere smaak. en ze hebben praktisch alles in alleen maar xxl.
De foto's blijven nog ff uit, tot ik zeker weet of mijn koffer met camera aankomt. Sorry... Maar zoek een willekeurig plaatje op internet van een bounty eiland en je hebt een idee van hoe het er hier uitziet.
Jee de koffer is gevonden!
Ik had er niet meer op gerekend maar mijn koffer is terecht. Dus ook mijn camera. Dus ik heb ook een foto'tje van mijn uitzicht gemaakt. Eigenlijk was het een video maar het lukt me op een of andere manier niet om het op de hyves te krijgen. Een paar foto's dan maar. In ieder geval dat is het uitzicht van mijn balkon. Ik ben net weer thuis. Heb gespeeld. Het is wel een mooi uitzicht ook 's nachts. En dan hoor je de zee nog rustig ruisen.
Ik speel hier meestal tot een uurtje of half twaalf. Voor toeristen. Meestal zeilers of mensen die een appartement hier huren. Wel weer wat anders dan Crazy Piano's. Wat ouder publiek en veel Amerikaans. Billy Joel, elton john is hier populair. Ook Walking in Memphis en mijn Michael Buble kan ik hier ook goed slijten. Maar ze willen ook rock, dansmuziek enzo. Daar kan ik nog wel meer van gebruiken dus ik ben druk aan het bijstuderen. Zeker ook voor Noorwegen zal ik dat nodig hebben want ik moet nu in mijn eentje het dak eraf spelen. Das best een opgave om constant de aandacht te trekken en de energie erin te houden.
Zo nu en dan komt mijn voorganger mij assisteren. Hij heeft 5 jaar lang hier gespeeld en woont nu op Tortola, het eiland hiernaast. Hij is erg goed en heeft ook ervaring in Noorwegen. Wel handig dat ik hem tegenkom. Heb dit weekend bij hem gelogeerd op Tortola en daar hebben we nog proberen te surfen op de golven. Dat gaat er best ruig aan toe als je weinig ervaring hebt. Het zoute water loopt nog steeds uit mijn neus..
Ik begin een beetje mijn weg te vinden hier nu. Vandaag heb ik voor het eerst gesport in een fitness lokaal. Ongeveer zo groot als mijn woonkamer in Katwijk. Met 6 toestellen, maar genoeg om toch wat te blijven trainen. Hardlopen op straat doet geloof ik niemand hier. Eigenlijk is het ook alleen maar te doen tussen 5 en 6, vlak voor het donker wordt. De rest van de dag is het te warm. En zwemmen in de zee is best te doen, maar meestal ben je dan helemaal alleen. De stranden zijn hier erg stil.
Het hele eiland is trouwens erg rustig. Het is erg klein (5000 inwoners) en er is qua uitgaan niet echt veel te doen. Het is niet voor jonge toeristen bedoeld. Dus soms wel een beetje saai hier. Maar het schijnt dat het nog drukker gaat worden. Dan moet ik dus zorgen dat ik de leuke mensen binnen hou.
Ik begin hier elke dag om 8 uur 's avonds met jazz/diner muziek en probeer een beetje contact te zoeken met gasten. Dan wordt het al gauw verzoekjes spelen enzo. Ze zitten te eten, of in een zithoek te luisteren. Ook staan er stoelen rond de piano, dus daar zitten ook mensen. Daar moest ik in het begin wel aan wennen, dat ze gewoon recht tegenover je zitten. En dan vooral ook het Engels spreken gaat nog wel eens lastig. Maar gaat allemaal steeds beter. Dit is een mooie oefening voor Noorwegen. Want daar schijn ik echt aan de bak te moeten.
De lokale bewoners komen niet in het restaurant. De meeste mensen die hier werken komen uit eilanden uit de omgeving. Jamaica, St Vincent, Trinidad, Dominicaanse Repupliek. Meestal om hier meer geld te verdienen dan thuis. Ze spreken hier allemaal een raar gebroken Engels wat ik nauwelijks kan verstaan. Zij verstaan elkaar wel ook al komen ze uit plaatsen 3 uur vliegen uit elkaar.
Morgen ga ik naar de kerk. Daar kon je iets kopen in het kader van Thanksgiving. Dat vieren ze hier ook. Ik zal eens kijken wat dat is.
Ik moet nog steeds meer foto's maken. Dat komt dus nog. Ik hoop dat het plaatje van het uitzicht al een beetje tot de verbeelding spreekt..
Promo tour
Vandaag ben ik op promo tour geweest. Het is nog niet zo heel erg druk en vanavond en gisteravond was er ook niet veel te doen in de Rock (dat is waar ik speel).
Daarom gingen we met een rubberboot langs alle jachten die voor anker lagen. Op het filmpje zie je Lance. Hij is de manus van alles en brengt mij steeds naar de Rock en weer terug. Aan het roer zit een andere gast. Ik ben zijn naam al weer kwijt, want ik kom zoveel mensen tegen hier. En ze lijken allemaal op elkaar. Je kunt ook op de film een beetje horen wat voor Engels ze spreken.
Vanavond was er dus ook weer erg weinig te doen. Dus ik was voor elven al klaar. Ik ben met de 4 gasten die er nog waren naar een andere plek gegaan waar een band met locals speelde. Reggae en andere latin muziek. Was geinig. Daar waren de mensen aan het dansen, of eigenlijk meer vertikaal aan het oefenen voor de reproductie..
Morgen ben ik vrij. Ben uitgenodigd voor een ander feestje. Eens kijken waar dat over gaat..
St Maarten
Ik zit nu alweer bijna een maand op dit eiland. Wel apart dat ik 4 weken geleden hier naar toe ging en geen idee had waar ik terecht zou komen. En nu weet ik al weer helemaal de weg hier. Het is hier nog steeds erg mooi en vooral ook erg mooi weer. Wel een beetje klein nog steeds. Dus ik dacht laat ik eens een tripje naar St Maarten doen. Dat is een half uur vliegen vanaf hier. Ik heb dus het weekend vrij genomen en gegaan.
Ik wist dat daar twee pianobars waren, dus ik heb ook daar gekeken en in een van de twee nog gespeeld. En toevallig was de eigenaar van de keten(www.sopranospianobar.com) er ook op dat moment. En die bood mij aan dat ik op alle drie zijn bars een maand kon spelen en ik mocht kiezen wanneer. Dus ik zit zeer waarschijnlijk komend najaar een maand op Aruba, eentje op Curacao en eentje op St Maarten.
Verder ontmoet ik een hoop Amerikanen en Canadezen, die mij allemaal uitnodigen om bij hun te komen spelen. Dus het gaat eigenlijk allemaal fantastisch hier. Ik denk dat ik komend jaar de zomer in Noorwegen, Canada en de VS zit en dus najaar op Antillen. Wat wil je nog meer..?
Op St Maarten heb ik ook nog ff geshopt (op Virgin Gorda waar ik nu zit is niks te krijgen) en ik ben daar nog naar het strand geweest. St Maarten is een erg druk eiland met de grote hotels enzo. En hoewel je op St Maarten je tax free mooie sieraden kunt kopen is Virgin Gorda weer mooier om je huwelijksreis te houden.
Dat moet ook de directeur van www.google.com moeten hebben gedacht, want die is getrouwd op Virgin Gorda afgelopen weekend. Was ik er dus net niet. Bill Clinton schijnt hier geweest te zijn, Johnny Depp ook en nog meer beroemdheden. Ze zijn hier 3 weken bezig geweest met voorbereiden van een bruiloft van totaal een uurtje of 7. Het heeft miljoenen gekost heb ik gehoord. Een hoop mensen die eraan mee hebben gewerkt werken ook voor mijn baas of kwamen in het cafe waar ik speel.
Ik heb op St Maarten ook een foto toestel gekocht, dus ik zet ook weer even wat foto's op mijn hyves. Eentje was van een Nederlands meisje die ik in Scheveningen al eens had ontmoet. Familie van een pianist uit de Crazy Piano's. Zij werkt achter de bar in Red Piano's, nog een pianobar op St Maarten.
Al met al weer een hoop beleefd, dus ik heb het erg naar mijn zin hier. Heb nog maar weinig momenten gehad dat ik mijn huis in Katwijk mis. Des te meer besef ik dat ik erg gelukkig ben met alles wat ik heb en kan doen. En ik blijf voorlopig nog wel ff rondreizen. Er valt nog genoeg te zien..
Kerst
Het is nu de dag voor kerst. Vanavond dus kerstavond. Het begint hier eindelijk drukker te worden. Men begint hier nu te stressen. Gisteren hadden we ineens 4 acts op de zelfde avond. Een saxofonist, ik, de lokale band en karaoke. Twee was al meer dan genoeg geweest. Vanavond speel ik geloof ik samen met de saxofonist. Dat is beter.
Ik heb wat meer plaatjes toegevoegd nu. Wat foto's van de Rock waar ik dus werk. Ik zal ook eens kijken of ik er een filmpje op kan zetten. Ook ben ik een dagje naar Tortola geweest (buureiland) op bezoek bij Caroline uit Engeland die werkt voor zeilvakanties. Samen met Philmore komt zij altijd met groepen vakantiegangers eten.
Je ziet plaatjes van Paolo en wat andere werknemers van het grootste hotel hier op het eiland, het little dix hotel. Paolo zit hier nog 8 maanden, maar wil liefst zsm weg omdat er niks te beleven is hier. Maar men zegt dat het nu drukker gaat worden t/m maart.
Mijn vaste taxi chauffeur heet Blue. Hij is de enige taxi die na 23.00 nog rijdt. In het begin is het ff wennen als je in zijn taxi stapt. Het ruikt er niet echt fris en je moet ook niet te hard tegen de deur leunen, of je wil halverwege al uitstappen. Verder is het een grappig mannetje, hoewel je hem zelf liever niet te vaak ziet lachen denk ik..
Dwite, de eigenaar van Mango Bay resort en van de Rock cafe zie je in gesprek samen met Keith. Keith is een zelfstandige charterzeiler. Doet dagtochtjes met zijn boot. Komt regelmatig in de Rock. Dwite is een vrolijke man, maar wel vaak gestresst, dan gaat hij harder praten in van dat gebroken engels. Wel grappig. Ik moet altijd denken aan de film 'last king of scotland' als ik hem zie. Maar verder aardige gast.
Kerst is hier dus begonnen en sommige mensen doen wel aan kerstversiering, maar echt kerstgevoel heb ik hier niet. Ik lig gewoon overdag op het strand of ben een beetje bezig met muziek. Maar ik mis het ook niet echt. Ik vind het weer hier wel ok en ik heb hier ook minder de neiging om me vol te eten.
Het is hier nog steeds lekker, maar ik wil ook wel weer wat anders zien. Dus ik heb best zin om naar Noorwegen te verkassen. Zeker omdat ik het muzikaal wel een beetje heb gezien hier. De geluidsinstallatie is niet zo denderend en ik heb zelf wat nieuwe spullen nodig. Het is alleen lastig om hier wat te kopen, omdat er geen muziekwinkel is op dit eiland en ook hiernaast niet. Zelfs op St Maarten was er niet zoveel te koop.
Waarschijnlijk ga ik straks wel missen dat ik elke dag op het strand kan liggen, beetje muziek luisteren. Volgend jaar zit ik met kerst denk ik op de Antillen, of weer hier. We zullen het zien..
Vanuit hier wens ik iedereen die dit leest een leuk kerstfeest en jaarwisseling!
Dagje vrij
Vandaag had ik een dag vrij. Ben eens alleen op stap geweest. Ik heb de hoogste heuvel van het eiland beklommen, de Gorda Peak. Een deel daarvan was door de bush. Al met al 3 uurtjes heen en terug. Heb wat overzichtsplaatjes kunnen maken. In de bush ben ik twee mensen tegengekomen, terwijl het nu het drukste seizoen is. Verder nog twee krabbben met slakkenhuis. Die zie je hier regelmatig. Ook krabben die doorzichtig zijn. Ze zien er niet echt lekker uit..
Van boven heb je mooi uitzicht op Virgin Gorda en de andere Britse Maagdeneilanden. Virgin Gorda bestaat uit twee delen North Sound (de noordkant) en The Valley (zuidkant). The Rock Cafe is in de Valley en Mango Bay waar ik woon ligt precies tussen noord en zuid. Op North Sound ben ik maar 1 keertje geweest. Daar is Leverick Bay, een verzamelplaats van zeiljachten en Cruise ships die daar voor anker liggen. De haven van Virgin Gorda ligt in de Valley.
Ik heb laatst een echte goeie avond gehad, veel mensen die allemaal leuk feestvierden. Het gaat de laatste tijd goed met spelen. Ik heb nu de juiste nummers en weet de mensen ook beter vast te houden nu. Nu kan ik me gaan voorbereiden op Noorwegen.
Oud en Nieuw wordt hier een eitje. Weer allemaal bands tegelijk, dus waarschijnlijk speel ik van 8 tot 10 en kan de rest van de avond gewoon feestvieren. Ben benieuwd hoe oud en nieuw hier gaat..
Rechtvaardigheid
Ik zit hier nu twee maanden op dit eiland en ik begin nu een beetje te begrijpen hoe de wereld hier in elkaar zit. Ik voelde al wat onvrede toen ik hier net arriveerde, maar ja ik ben muzikant en hoor dat vooral te negeren en de sfeer om te buigen in een positieve. Dat is op de ene plek makkelijker dan de andere. Maar goed, ik wordt er voor betaald dus je hoort mij niet klagen..
Nu ik de mensen hier wat beter leer kennen zie ik hoe hier de dilemma’s in het leven zo duidelijk aan het licht komen. 40 jaar geleden was er hier helemaal niets. En toen kwam hier ene heer Rockefeller(ik heb ooit eens iets over een Rockefeller gehoord tijdens mijn geschiedenisles maar dit is een ander geloof ik) uit de VS die hier een resort begon. Een mooi resort wat ook nog eco-toeristisch is opgezet. Dit zorgde voor veel werkgelegenheid hier. Inmiddels is het eiland behoorlijk gegroeid in welvaart. Mensen hoeven niet meer het hele eiland over te lopen. Ze kunnen nu met de auto (of dat nou eco-toeristisch is weet ik eigenlijk niet), ze hoeven niet meer zo hard te bikkelen als vroeger. Er komen zelfs een hoop mensen van andere eilanden om hier te werken. In vergelijking met vroeger gaat het hier goed. Er zijn in de loop van de tijd een hoop bootverhuurbedrijven gekomen die zorgen voor een grote toeristenstroom en dus geld-instroom.
Een paar mensen hebben het nu voor elkaar hier en zorgen voor een hoop werkgelegenheid. Anderen die niet ‘slim’ zijn geweest moeten nu nog steeds hard werken voor weinig geld. Hoewel, ik zie hier geen mensen die honger lijden. Ze hebben alleen niet zo’n grote auto en niet zo’n enorme villa. Zij vinden het niet eerlijk dat bijv. mijn baas dat wel heeft en zijn werknemers nog steeds zo weinig betaalt. Maar goed, het is hier verder een vrij land dus iedereen hier kan kiezen om wat anders te gaan doen.
Misschien zijn ze ook wel jaloers dat ik de wereld rond reis, alleen maar een beetje zit piano te pingelen en nog geld toe krijg. Ik gun het iedereen, maar dan komt het probleem. Ze doen het niet. Waarom niet? Omdat ze niet weten hoe? Kunnen ze het niet? En dan voel ik me soms wel een beetje schuldig. Want ik kan het wel. Komt dat omdat ik op een betere school heb gezeten? Dat ik wel piano lessen heb gekregen? Of misschien gewoon dat God mij een muzikaler brein heeft gegeven zodat ik meer plezier mag hebben in het leven? Of misschien het vermogen om gelukkiger te zijn met wat ik heb? Het heeft een tijdje gekost trouwens omdat voor elkaar te krijgen. Niet zozeer het geen wat ik heb, maar vooral om er gelukkig mee te zijn. Ik heb een tijd lang gedacht dat ik dan maar uit medeleven ook maar hard moest gaan werken en dingen doen die ik niet leuk vond. Of zouden zij dat daarom doen, omdat ze socialer zijn dan ik? Misschien zijn zij ook wel heel muzikaal, maar hebben ze besloten er maar niks mee te doen omdat er al genoeg muzikanten zijn.
Dit eiland is volgens mij een van de plaatsen waar je als je succes boekt, de mensen afgunstig neigen te worden. Het kan ook zijn dat de succesvolle mensen hier arrogant beginnen te worden Wie zal het zeggen. Soms zou ik wel eens willen dat er God eens naar beneden kwam om te vertellen hoe het zit. Maar goed, ik begin bijna weer ontevreden te worden. Misschien dat ik vanavond beter maar gewoon royaal kan zijn aan de bar…
Het einde nadert
Zoals ik altijd heb ik nu de laatste twee weken hier zijn ingegaan, wel zin om naar huis te gaan. (Dat was vroeger nogal lastig als we met familie 3 weken op vakantie gingen) Ik heb mijn routine hier wel gevonden en het is hier best comfortabel, maar ik wil wel weer wat nieuws.
Verder begint het noodlot een beetje toe te slaan hier. Gisteren heb ik mijn vinger gekneusd tijdens surfen en mijn keyboard is stuk. Hij ging niet meer aan, dus ik dacht of de transformator is stuk of de aan/uit schakelaar. Mijn baas stuurde mij met keyboard naar een local hier. Die zei dat hij hem wel zou repareren en dat mijn keyboard vanavond klaar zou liggen op het podium.
Kom ik daar aan ligt mijn keyboard daar met de contactschakelaar eruit gehaald en het stroomsnoer doorgeknipt. Nu kan ik sowieso naar mijn garantie fluiten.. De communicatie gaat hier ook lekker. Niet even zeggen dat hij mijn keyboard nog stukker gaat maken dan hij al was. Of waarschuwen dat ik vanavond ff wat anders moet regelen om op te spelen. Dat zijn nou van die dingen die ik hier niet ga missen..
Maar goed verder is het hier nog steeds een prachtig eiland en ik heb een nieuwe (zelf destructieve) hobby gevonden, namelijk surfen. Trouwens ik kwam Harrison Ford nog tegen beneden op het strand en ik heb ook nog twee vriendinnen van Rihanna zien lopen. Rihanna zelf logeert ook beneden in het resort waar ik woon. Heb haar helaas niet getroffen, maar een paar gasten waren vastberaden van plan om mij aan haar voor te stellen.
Vorig weekend naar St Thomas geweest. Een Amerikaans maagdeneiland. Erg groot, ook een beetje crimineel. Niet echt een aanrader. De Britse eilanden zijn een stuk vriendelijker. En ik heb begrepen dat Virgin Gorda waar ik zit het vriendelijkste eiland is. En idd het is hier erg veilig, niemand doet hier auto op slot enz.
Ik ben aan het aftellen, heb ondanks de kou in het vooruitzicht zin om naar Noorwegen te gaan. Een nieuwe uitdaging..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten